En? Krijgen we een kind?

Kijk vanavond naar ‘Ik wil een kind’ op NPO3 om 21.15, dan kom je er achter of we een kind krijgen 🙂

Veel kijkplezier!

Aanstaande dinsdag komen we op TV bij ‘Ik wil een kind’ op NPO 3 om 21:15u.

IN ‘IK WIL EEN KIND’ VOLGT LAUREN VERSTER ACHT STELLEN EN SINGLES DIE HUN KINDERWENS WILLEN VERVULLEN, MAAR WAARBIJ HET NIET OP DE NATUURLIJKE MANIER LUKT. GEDURENDE TWEE JAAR VOLGT LAUREN DEZE MENSEN IN TIJDEN VAN HOOP, WANHOOP, GELUK EN VERDRIET.

Ook wij zijn gevolgd gedurende deze periode. Aanstaande dinsdag 3 september wordt (een gedeelte van) ons traject uitgezonden op de AVROTROS op NPO 3 om 21:15. We hopen dat het bijdraagt aan maatschappelijke acceptatie en zijn erg benieuwd naar jullie reacties. Wij hebben de tissues in ieder geval al klaar staan. Veel plezier met kijken!

Spoiler: Wij krijgen een kind (en wat voor een!).

De vorige afleveringen zijn te zien via deze link.

Lauren! Ik wil een kind

Morgen, 20 augustus, op de 1ste verjaardag van Tom, komt het er dan eindelijk van! De 6 delige serie ‘Ik wil een kind’ komt op tv, om 21.05 op NPO3 wekelijks te zien. Wil je alleen de aflevering zien waar wij in zitten? Dan moet je even wachten op aflevering drie die op 3 september uitgezonden wordt!

Klik hier om de website van de AVROTROS te bekijken.

Heb je de Kick Off gemist? Klik dan hier

Fijne feestdagen!

Kerstavond 2017 kregen we een blauw streepje te zien in Hoogeveen. Een jaar later zitten we aan het kerstdiner in Hoogeveen met een klein, lief mannetje op onze arm.

We wensen jullie fijne feestdagen een magisch, liefdevol en gezond 2019!

Liefs, Aart, Sjors en Tom

Foto: Katja Poelwijk – Volkskrant (klik hier om het artikel te lezen).

‘Volledige ontsluiting’

“Jongens, het gaat niet goed, we gaan NU naar het ziekenhuis!”

We springen uit bed en lopen half slaapdronken achter Lianne aan naar de woonkamer. De adrenaline slaat toe en we Lianne vertelt ons binnen een paar seconden wat er aan de hand is. “Ik heb net gebeld met het ziekenhuis want het gaat niet goed met me. Ik voel me echt heel naar, ik heb een drukkend gevoel op mijn borst en ben ontzettend aan het zweten.” We vragen of ze haar suikerspiegel heeft gemeten. “Ja” zegt Lianne. “Die is 2.2”.

Sjors loopt naar de keuken en pakt een glas ‘echte’ cola (lees: vloeibaar suiker) en Lianne giet het in een teug naar binnen. Ze eet een beschuitje met hagelslag en langzaam beginnen haar bekende blosjes terug te komen.

Als ze zich iets beter voelt, loopt ze naar boven om Bas te zeggen dat we gaan. In de tussentijd kleden we ons aan en zetten alles wat we nodig hebben bij de deur. Onze koffer, de tas van Lianne, en ja, ook de lege Maxi Cosi. Bas heeft besloten tijdens de bevalling thuis te blijven met de meiden. Hij gunt ons de wonderlijke ervaring van het ‘vaders worden’ ontzettend en wil anderzijds dat Lianne intens van ons geluk kan genieten. Als hij bij de bevalling zou zijn, verwacht hij dat Lianne meer naar hem zal trekken wat zorgt voor een andere dynamiek. Wat een held, die Bas.

Met een onbeschofte snelheid scheuren we door het donkere- en uitgestorven Hoogeveen richting het ziekenhuis. Bij elke lantaarnpaal die we passeren schijnt er eventjes licht door de voorruit van de auto op het gezicht van Lianne. Ze ziet er bleek en moe uit. We maken ons zorgen, maar zijn tegelijkertijd blij dat we zo dichtbij het ziekenhuis zijn en dat de kraamafdeling (nu nog) open is. Je zou in deze situatie een half uur in de auto moeten zitten… Bizar gewoon dat de kraamafdeling gaat sluiten.

De verloskamer

Om half 5 stappen we als de drie musketiers de hal van het Bethesda ziekenhuis in. Wat normaal gesproken een gezellig drukke hal is met veel geroezemoes, is het nu een holle en lege ruimte. Alleen wij met z’n drieën. We groeten gespannen de beveiliger en hij knikt veelzeggend naar ons. Hij ziet natuurlijk ook die dikke buik, de lege Maxi Cosi en heeft biologieles gehad. Hij ziet het ook; we gaan dit ziekenhuis verlaten met z’n vieren.

Op de kraamafdeling worden we vriendelijk opgevangen door twee nachtzusters. Ze begeleiden ons naar de verloskamer en laten ons al onze spullen rustig neerzetten. We kijken rond en nemen de kamer in ons op. Hier gaat het gebeuren. Hier gaan we Tom (toen nog Carlos) voor het eerst ontmoeten en zijn we straks ‘opeens’ zijn vaders. De zusters komen terug met wat eten voor Lianne en twee stretchers voor ons. Ze koppelen Lianne aan de CTG en we horen het hartje van Tom rustig op de achtergrond ploppen. Je begrijpt dat van slapen geen moer komt als je dezelfde dag ouders gaat worden.

De suikerspiegel van Lianne stijgt en daarmee worden er ook snel weer gekke grapjes gemaakt. We zijn opgelucht dat ze zich beter voelt, maar ook dat we veilig en met z’n drieën in het ziekenhuis zijn. Wat er ook gebeurt, we zullen vandaag geen hectometerpaaltjesbevalling meemaken. De nachtzusters zijn zorgzaam voor ons en komen regelmatig de suikerspiegel van Lianne controleren. We hebben nog een paar uur te gaan voordat we worden overgedragen aan de dagdienst en dat het ‘echt’ gaat beginnen. Sjors besluit het laken van zijn stretcher te pakken en The Phantom of the Opera na te spelen en we nemen gekke filmpjes op om onszelf te vermaken.

Zo liggen we bijvoorbeeld in een deuk om de buik van Lianne. Als ze lacht gaat haar buik omhoog en naar beneden zoals als een dikke trucker met de hik.

Puffen maar!

De twee zusters van de nachtdienst nemen afscheid van ons en worden we voorgesteld aan Linda en Lies, een verloskundige en een verpleegkundige die vandaag invallen vanuit Treant Emmen. Ze zijn erg geïnteresseerd in ons verhaal en vereerd dat ze er bij mogen zijn. Al snel doen ze een zendertje aan het hoofd van Tom en breken daarmee de vliezen van Lianne. Het vruchtwater gutst er uit en we wanen ons even in een tropisch zwemparadijs waardoor we wederom hard moeten lachen.

Het infuus met weeënopwekkers wordt aangesloten en daarmee is de bevalling officieel gestart. Nu is het een kwestie van wachten tot de medicijnen hun werk gaan doen en de weeën komen. De hartslag van Tom plopt op de achtergrond rustig door. Hij heeft het nog naar z’n zin in de regenboogbuik van Lianne.

De weeën maken langzaam hun intrede en beginnen Lianne op regelmatige basis te irriteren. Op het schermpje van de CTG zien we dat de laffe heuveltjes veranderen in kleine bergen. Na ongeveer een half uurtje begint Lianne mee te puffen om de scherpe randjes van de weeën op de vangen. Linda zegt; “Waarom ga je niet lekker douchen om de weeën op te vangen?”. Al snel loopt Sjors met Lianne naar de aangrenzende badkamer en stapt Lianne onder de douche. Gelukkig is van ongemakkelijkheid of gene absoluut geen sprake.

Na een uurtje heeft Lianne opeens ontzettend veel trek. We helpen haar naar de kamer en eten een broodje. Tijdens de weeën zijn we met z’n allen stil en geconcentreerd, maar daar omheen kletsen, eten en lachen we wat.

“Is de baby er al?!”

Lianne merkt dat zitten pijnlijker is dan staan, dus staan we met z’n drieën op en facetimen we met Bas en de meiden. Drie grote grijnzen komen ons tegemoet en de oudste roept 3x achter elkaar; ‘Is de baby er al?! Is de baby er al?! Is de baby er al?!’. Sjors heeft de telefoon vast en draait bij elke wee van Lianne het beeld subtiel weg, zodat de meiden hun moeder even niet zien. Fijn om ze even te spreken, we merken dat Lianne er nieuwe kracht uit put terwijl de weeën zich tegelijkertijd in rap tempo opbouwen.

Omdat het douchen Lianne goed is bevallen, schiet Sjors in zijn zwembroek en stapt samen met haar onder de douche. Hij vangt samen met haar de weeën op en masseert haar schouders. De spanning en pijn is nu goed van het gezicht van Lianne af te lezen. Aart staat ook in de badkamer en coacht Lianne er doorheen. Het begint langzamerhand echt wel heftig te worden en we voelen ons bij elke wee steeds hulpelozer worden. Als verpleegkundige Lies even polshoogte komt nemen, vraagt Lianne wat de mogelijkheden zijn voor pijnbestrijding. Tijdens de zwangerschap heeft ze vaak gezegd dat ze graag zonder pijnbestrijding wilt bevallen, enerzijds om alles fysiek en mentaal te voelen, anderzijds vanwege de gigantische opluchting achteraf. In de laatste maand kwam ze hier toch af en toe op terug omdat bevallen simpelweg Mega Mindy veel pijn schijnt te doen en ze in het ziekenhuis de pijn ook gedoseerd kunnen bestrijde

Inmiddels zijn we vanaf 04:00u wakker en heeft Lianne al behoorlijk wat weeën opgevangen. We merken dat ze moe aan het worden is. We hebben afgesproken dat Lianne vandaag de volledige leiding heeft en dat we ondersteunen waar we nodig zijn. Sjors droogt zichzelf af en Aart droogt Lianne af en zegt: ‘Ik heb gisteren nog je mini-versie verschoond’ zegt hij. ‘Dit is niet veel anders’.

Terug op het bed toucheert Linda Lianne. ‘5 centimeter’ zegt ze. Dus nog 5 centimeter te gaan. Gemiddeld een centimeter per uur, dus nog 5 uur te gaan voor volledige ontsluiting. De combinatie van pijn en vermoeidheid doet Lianne besluiten om voor een ruggenprik te gaan.

Ruggenprik

Als je iets online hebt gekocht wat je heel graag wil hebben, duurt het wachten altijd veel te lang. Ook al is het voor 23:00u besteld, morgen in huis. Een paar minuten nadat Lianne besloten heeft voor pijnbestrijding te gaan, besluit haar lichaam om de volumeknop van de weeën-intensiteit op standje maximaal te zetten. Voor ons gevoel duurt het een baard voordat de anesthesist er is, terwijl Lianne nu (!) pijnbestrijding nodig heeft. Niet voor 23:00u besteld en morgen in huis, maar NU!

De tijd begint rare sprongen te maken, want opeens staat de anesthesist in de kamer en begint rustig een gedetailleerd verhaal over de werking van de ruggenprik en stap voor stap wat er gaat gebeuren. Tijdens de weeën stopt ze even met uitleggen, waardoor het nog langer lijkt te duren.

Lianne gaat op de rand van het bed zitten en Aart zit voor haar. Hij houdt haar handen stevig vast. De anesthesist zegt haar stil te blijven zitten en vooral niet te bewegen. Makkelijker gezegd dan gedaan. Haar hele buik trekt samen tijdens een wee en moet ze dat op proberen te vangen door te puffen. Probeer dan maar eens stil te zitten.

De pijn begint echt serieus te worden en vertaald zich in een soort paniek bij Lianne. Ze jammert tegen Aart; ‘Ik kan dit niet… ik wil dit niet…’ waarop Aart haar in de ogen kijkt en zegt; ‘Je doet het hartstikke goed… we zijn er voor je en je kunt het!’.

Het lijkt eeuwen te duren totdat de anesthesist onverwacht snel zegt; ‘Zo… die zit!’. ‘Over een half uur moet de verdoving zijn werk doen’. Ze geeft ons een hand, pakt haar spulletjes in en vertrekt uit de kamer.

Het half uur vliegt en kruipt tegelijkertijd. Lianne probeert zich tussen de weeën door te ontspannen maar kermt al snel; ‘Ik ga naar huis!’. Niemand in de verloskamer reageert daar op. We houden Lianne vast. Sjors aan de ene kant van het bed, Aart aan de andere kant. We zeggen hoe goed ze het doet, puffen mee en knijpen in haar handen. Wat een oerkracht zit er in haar lijf en wat doet ze het goed.

Na 10 minuten gilt Lianne dat alleen haar kont verdoofd is en dat die stomme ruggenprik verkeerd is gezet! We vragen of de anesthesist terug kan komen om een nieuwe te zetten. De verloskundige zegt; ‘dan wil ik eerst kijken hoeveel ontsluiting Lianne heeft’.

14:40u. De verloskundige doet haar handschoenen aan en kijkt tussen de benen van Lianne. Lianne knijpt in onze handen en wij in die van haar. We kijken elkaar in de ogen en beseffen dat we een team zijn. Met z’n drieën. De wereld buiten deze kamer bestaat niet meer. Het verleden of de toekomst doet er niet toe. Dit moment. Wij drieën.

Een stem zegt; ‘Volledige ontsluiting, ik zie het hoofdje al…’

‘…Je mag persen…’

 

 

Foto’s: www.aileenkleine.nl

Lianne: https://www.facebook.com/draagmoederschapsbuik/

 

‘Ik wil een kind’. Vanavond om 22.20 uur bij AVROTROS op NPO 1.

Lauren Verster volgt voor Ik wil een kind zes stellen en singles die geen kind kunnen krijgen. De serie start in 2019, maar de hoofdpersonen zijn nu al te zien in een kick-off.

Ook wij zijn gevolgd gedurende het afgelopen jaar. Vanavond, donderdag 15 november om 22.20u is de Kick-Off van het programma ‘Ik wil een kind’ op NPO 1.

Later in 2019 zullen er meerdere afleveringen volgen.

PHOTO-2018-09-06-14-27-03

‘Ik wil een kind’. Morgen om 22.20 uur bij AVROTROS op NPO 1.

Lauren Verster volgt voor Ik wil een kind zes stellen en singles die geen kind kunnen krijgen. De serie start in 2019, maar de hoofdpersonen zijn nu al te zien in een kick-off.

Ook wij zijn gevolgd gedurende het afgelopen jaar. Morgen, donderdag 15 november om 22.20u is de Kick-Off van het programma ‘Ik wil een kind’ op NPO 1.

Later in 2019 zullen er meerdere afleveringen volgen.

PHOTO-2018-09-06-14-27-03