Huisje, boompje, baby?

Juli 2014. Na de teleurstelling van onze eerste poging, rapen we onszelf bij elkaar bespreken we hoe we verder gaan. Met elkaar, maar ook met Els. Want verstandelijk weten we we heus wel dat het niet in een keer raak hoeft te zijn. Maar alles was juist zo perfect!

Na de heftige ervaring van een negatieve zwangerschapstest, praten we veel en leren we elkaar nog beter kennen. Zo’n ervaring schept echt wel een diepere band. De gesprekken zijn eerlijk, open en warm. Vrij snel besluiten we om verder te gaan. Els is een lieverd.

We gaan regelmatig eten met z’n allen, doen leuke dingen en hebben veel lol en goede gesprekken. Met z’n vijven naar een speelparadijs (en all-you-can-eat) om elkaar ongedwongen beter te leren kennen. We krijgen steeds meer tekeningen met glitter en armbandjes van loom-elastiekjes. Heerlijk om ‘gezinsdingen’ te doen met haar en haar kinderen.

Ook ontmoeten we een paar vrienden van Els en daar klikt het goed mee. Zo goed, dat we een surpriseparty organiseren voor haar verjaardag. Inclusief taart, muziek, eten en we geven haar een nieuwe vloer voor haar keuken. De vriendschap is een feit en wordt hechter en hechter.

En hoewel we iedere maand weer een week lang af-en-aan naar Els gaan. Thee drinken, tv kijken en kletsen, word ze al ongesteld voordat we echt kunnen gaan testen. Is het iedere maand weer heel zuur, maar we laten ons er niet door van de wijs brengen. We horen van de mensen om ons heen steeds meer verhalen van moeilijk zwanger worden en teleurstelling, maar dat het uiteindelijk de moeite waard was. Daar houden we ons aan vast! 

Toekomst

In deze tijd zijn we ook ons leven aan het evalueren en aan het nadenken over onze toekomst. Buiten het feit dat er wel snel een zwangerschap zal zijn (dat kan toch niet anders), wonen we op dat moment in een jaren 30 bovenwoning. Ons huisje is fantastisch, maar als we alleen al nadenken bij een Maxi-Cosi in combinatie met onze jaren-30 trap (stijler dan stijl) of de kleine slaapkamertjes waar niet eens een fatsoenlijk bed in past, dan zien we dat dit niet optimaal is. Dus na lang praten en denken, besluiten we naar een ander huis te gaan kijken en ons heerlijke, maar te kleine huisje te koop te zetten. Het kopen van een nieuw huis verliep op zich redelijk makkelijk. We hebben de wijken in en om Utrecht bekeken en na enige strijd met onszelf, moeten we toegeven dat Leidsche Rijn zo gek niet is. De ongemakken van ons zo fijne, maar niet kindvriendelijke, jaren 30 woning zijn daar niet aan de orde. De betaalbaarheid is ok. Zeker in vergelijking met andere leuke wijken. Bovendien moet de wijk wel enigszins gayfriendly zijn. Dus tussen het werk, sociale actieviteiten en de inseminaties door, fietsen we wat af door Utrecht. Tot we op internet een project tegenkomen, wat qua ligging mooi is, maar qua huizen twijfelen we. Sjors gaat dus op z’n vrije zaterdag kijken. Het is helemaal niets. Past totaal niet bij ons. En na niet heel veel tijd, fiets hij weer naar huis.

Onderweg komt hij een klein wijkje tegen waar een bord staat met een laatste stukje project. Een groot deel van de straat/wijk is al af en spreekt direct aan. Dus zondag gaan we samen kijken. We fietsen wat, we wandelen stukjes. We surfen online naar de plannen in de omgeving. Op maandag bellen we de makelaar en zowaar zijn er nog 2 huizen beschikbaar. Daarom nemen we een optie, maken een afspraak voor de volgende dag en checken onze hypotheekmogelijkheden online.

Dinsdag gaan we samen naar de makelaar. 2 huizen zijn nog beschikbaar en wij zijn met nog een stel de opties voor die dag. Zoals we wel vaker hebben bij grote beslissingen waar we al een tijdje over praten, zijn we erg goed in knopen doorhakken. We kopen het!! Ons grote mensen huis! Meneer de makelaar geeft nog wel aan dat er nogal veel kinderen in de wijk wonen. En als we reageren dat wij ook met kinderen bezig zijn is hij ronduit verbaast en begint zenuwachtig aan zijn trouwring te draaien. (En ik durf er heel wat om te verwedden dan deze op Jan Slagter lijkende man, gelijk z’n vrouw is gaan bellen).

Huisje, check.

Hopelijk is ons huis af voordat de baby er is…

4 gedachtes over “Huisje, boompje, baby?

  1. Lieve lieve mannen wat heb ik met jullie te doen.ik heb helaas geen oplossen maar mijn liefde en steun stuur ik jullie van ganse harte,heel veel succes jullie liefde zal jullie uiteindelijk belonen hou vol..liefs

    Like

  2. Pingback: Kerst 2014 | Papa's 2 be

  3. Pingback: 2016 – ZWANGER! Toch…? | Papa's 2 be

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s