2017 – Ook de allerlaatste pogingen mislukken…

Oktober 2016. Na zes IVF pogingen en twee miskramen hebben we samen met Nadia en haar man een pauze ingelast. De pauze voelt heel dubbel. Enerzijds willen we ontzettend graag meteen door met terugplaatsingen want we zijn al zo vaak, zo ontzettend dichtbij geweest. Anderzijds moeten we onszelf en elkaar de tijd geven om te herstellen. Fysiek, maar voornamelijk psychisch. We zijn uitgeput.

De pauze voelt vreemd. Niet goed en niet slecht. Tegelijkertijd heerlijk en ook eng. We hebben even wat ruimte om alles te laten bezinken en te verwerken. Fijne en heftige herinneringen komen samen en we proberen ze een plek te geven. We slaan onszelf voor ons hoofd dat we dachten dat we met 1 terugplaatsing in verwachting zouden zijn. Maar we hadden deze bijzondere ervaringen/momenten met Nadia en haar familie voor geen goud willen missen.

We proberen te reflecteren en stellen onszelf veel vragen; Hebben we spijt? Nee. Zouden we het de volgende keer anders aanpakken? Nee. Hebben we nog een kinderwens? JA!.

Maar… gaat het nog lukken…?

Omdat we er niet meer zo zeker van zijn dat de laatste twee rietjes met embryo’s zullen ‘nestelen’, besluiten we in overleg met Nadia een brief te sturen naar de Stichting Adoptievoorzieningen. We schrijven dat we de procedure toch weer op willen starten. We besluiten om in ieder geval de cursus te volgen en ons beginseltoestemming te halen.

Hieperdepiep…!

6 november 2016. Voor haar verjaardag (morgen) nemen we Nadia en haar man mee naar een Escape Room in Den Bosch. Daarna gaan we we heerlijk eten bij een Grieks Restaurant. De band die we op hebben gebouwd in de afgelopen jaren is bijna zichtbaar. We lachen, huilen en hebben goede gesprekken. De man van Nadia stelt ons veel vragen. Voornamelijk specifieke en goed gerichte vragen over laag- technologisch draagmoederschap (via zelfinseminatie). Dit resulteert in goede en diepgaande gesprekken. Als we elkaar buiten het restaurant een dikke knuffel geven en afscheid van elkaar nemen kunnen we ons voorgevoel niet heel goed plaatsen.  Het was een heerlijke avond en er is zo veel besproken…

7 november 2016. Hieperdepiep hoera! Nadia is jarig en we Facetimen die avond met haar om haar te feliciteren. Na een paar hartelijke woorden neemt het gesprek een andere wending.

Toen Nadia en haar man gisteren na het etentje thuis kwamen hebben Nadia en haar man een lang en uitgebreid gesprek gevoerd over laag- technologisch draagmoederschap. Met onze antwoorden en gezien de mislukte IVF pogingen heeft de man van Nadia aangegeven ons alle drie volledig te willen steunen als we over zouden gaan op zelfinseminatie!

Dit hadden we niet verwacht en we zijn er door verrast. Zo door verrast dat we het even moeten laten bezinken en het een en andere moeten uitzoeken. We vragen om een dag of twee bedenktijd.

Zelfinseminatie

9 november 2016. Alle voors en tegens zijn de afgelopen twee dagen tegen elkaar weg gestreept. Nadia is boven de 40, wat qua haar eicellen risico’s en kansvermindering met zich mee brengt. Aan de andere kant; wat zeggen kansberekening nu precies?

We bellen Nadia en we we komen meteen ter zake; we gaan er voor! Beter een kleine kans, dan geen kans. Ook bij adoptie is er een reële kans op een kindje met een special need en daar staan we voor open. Wel spreken we een periode van maximaal 6 maanden af. Als het dan niet lukt dan… zien we dan wel weer. We hebben immers nog twee IVF pogingen in de vriezer in Brussel liggen.

We gaan van start op het moment dat nadia weer ongesteld word. Zonder medicatie, zonder ziekenhuis, zonder hulpmiddelen (behalve een urine container en een spuitje).

Zoals we al veel eerder beschreven in de blogs over Els, gaan we aan de slag met ovulatietesten. Op het moment dat deze positief uitslaat, zullen we 3 keer insemineren. In dit geval houd dit in dat we in de avond uren naar België op en neer gaan.

Er moet altijd even wat gedronken, gebabbeld en geknuffeld worden. Zo gebeurt het meer dan eens dat we om 18.00 uit Utrecht vertrekken en pas ruim na middernacht weer thuis zijn.

Gekke eisprongen

Op 1e kerstdag 2016 zitten we amen op de bank. De een speelt met de iPad terwijl de ander een beetje aan het surfen is. Dan komt er plotseling een filmpje van Nadia in de groepsApp. De ovulatie test knippert. Paniek. Nu al? Kan dat? Hoe zit dat? Wat doen we?

We trekken onze koelkast open, gooien ons kerstdiner in een tas en springen in de auto. Op naar België. Daar aan gekomen bereiden we al onze kerstdiners en samen hebben we een bijzondere maaltijd. Na de gezellige middag en avond, insemineren we en vertrekken. ‘Tot over 2 dagen’ zeggen we.

2e kerstdag 2016. De smiley van de test knippert niet meer, maar is een vaste smiley. Dat betekend dat de eisprong heel snel zal zijn. Na overleg besluiten we om niet nog een dag te wachten, maar om 2e kerstdag nog een inseminatie te doen. Niet geheel ideaal qua planning en qua nieuwe aanwas van de zaadcellen, maar toch, de beste kansen zijn er nu.

’s Ochtends vertrekken we naar de familie van Sjors voor een kerstbrunch. Daarna rijden we door naar het kerstdiner bij de familie van Aart. Om een uurtje of 21:30 besluiten we te vertrekken. Op naar België, waar we rond 23.30 aankomen. Hoewel iedereen gaar en moe is na de kerst, vertrekken we pas na een uurtje weer. Sjors rijdt want Aart moet de dag erna gewoon weer werken. 3.00u thuis en kapot. Nu maar weer hopen dat het niet voor niets is geweest. 2 weken wachten.

Hele heftige weken, die gelukkig maar 1 keer per maand voorkomt. Dan is er de spanning en onzekerheid. En dan komt de dag van de menstruatie steeds dichterbij. We hopen natuurlijk dat deze uit blijft, maar helaas is Nadia elke maand ongesteld.

Tegen het einde van de winter praten we over hoe vaak we dit nog willen herhalen. We hebben tenslotte ook nog 2 rietjes met Embryo’s in de vriezer in Brussel. Ondanks alle tegenslagen blijven we positief, lachen we veel en blijven we hoop houden.

IMG_0549

Sandra

Vrijdag 24 maart 2017. Sandra leeft nog steeds erg met ons mee. We nemen haar en haar partner – tussen alle inseminaties door – mee uit eten in Amersfoort. We informeren haar over de laag- technologische pogingen met Nadia. Het was onwijs gezellig. Na het eten stuurt ze ons een berichtje;

Sandra: We hadden jullie vanavond willen vertellen dat ik jullie kindje wel wil dragen, gek hoe iets kan lopen, hoe dan ook ben ik super blij met jullie beslissing en duim intens voor jullie en hoop ik wel dat we vriendjes en vriendinnetjes blijven, en het aanbod blijft uiteraard staan. Thanks lieverds. XX

We zijn verrast door haar berichtje. Totaal verbijsterd. Wat zijn zij en haar partner toch lieve mensen! Ze hebben zo veel voor ons over! Ontzettend bijzonder!

Na een paar moeilijke momenten, hakken we samen met Nadia knopen door. We moeten realistisch blijven. We gunnen onszelf een traject met Nadia en Nadia een traject met ons. Meer dan van harte. Na zo veel pogingen zullen we de conclusie moeten trekken dat de pogingen met Nadia niet zullen werken. Hoe moeilijk ook, we weten alle drie dat we met Sandra meer kans maken. We besluiten na het half jaar proberen via zelfinseminatie beide IVF pogingen te doen. Als die pogingen niet lukken, zullen we door gaan met Sandra.

De allerlaatste terugplaatsingen

We doen een nieuwe poging in Brussel. 22 mei 2017. Onze voorlaatste poging mislukt.

Onze laatste terugplaatsing valt precies in onze vakantie. Hier balen we heel erg van, maar door alle drukte en stress van afgelopen jaar, maar de man van Nadia gaat gelukkig weer mee gaat mee. Hij filmt de terugplaatsing en stuurt die naar ons. Zo zitten we aan de cote d’azur te kijken naar een terugplaatsing in Brussel. Bizar eigenlijk.

28 juni 2017. Ook de allerlaatste IVF poging met Nadia mislukt.

Waarom?

2 gedachtes over “2017 – Ook de allerlaatste pogingen mislukken…

  1. Och wat verschrikkelijk. Ik merk dat ik het steeds al lang vind duren om meer te lezen. Terwijl jullie hartstikke snel alles schrijven. Ik hoop heel snel goed nieuws te lezen! maar toen bedacht ik ineens, jullie zitten al bijna 5 jaar in deze situaties ;(

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s