Echo 2 – Blije Dozen

Sinds de afgelopen echo gaat het gelukkig al wat beter met de zwangerschaps kwaaltjes van Lianne. Ze heeft minder last van misselijkheid en is minder vermoeid. Gelukkig voor ons allemaal, zijn ook de scherpe randjes van haar stemmingswisselingen er vanaf.

Nu is er ook echt al een buikje te zien, die ze niet meer kan intrekken. Dat maakt het allemaal een stuk ‘echter’. Een visuele bevestiging dat er een baby in haar buik groeit.

Men zegt dat het eerste trimester (de eerste 12 weken) het meest cruciaal zijn voor de ontwikkeling van het kindje. Gelukkig hebben we die gehaald!

Eerst maar eens naar de verloskundige praktijk voor een echo om te kijken of het kindje het goed doet en de termijn te bepalen.

Hamburgers

8 februari 2018.

We hebben alweer de tweede echo vandaag. De tijd kruipt en heeft tegelijk vleugels. Ondanks dat we al een hartslag hebben gezien, ligt er toch een paar kilo spanning op onze schouders. We zijn wiebelig en onrustig maar gaan gewoon door.

Ramona, een van de beste vrienden van Bas en Lianne is vandaag op bezoek en we ontmoeten haar voor het eerst. We snappen meteen dat Lianne en Bas haar mogen, wat een tof mens! Fijn dat ze zo’n fijn sociaal vangnet hebben!

Voordat we de tweede echo hebben, gaan we eten. We hebben do-it-yourself hamburgers meegenomen, maken ze klaar en beginnen met eten. De vieze grapjes passeren al snel de tafel. Heerlijk.

Koprol

Na het eten springen we in de auto. Ramona en Bas blijven thuis en we gaan alleen met Lianne. Het is maar een klein stukje rijden, maar het lijkt een langere rit dan van Utrecht naar Drenthe. Hoewel we lacherig zijn, stijgt de spanning toch weer. Het zal toch wel goed zijn? Zal het wel goed gegroeid zijn? Er zullen toch geen afwijkingen gevonden worden?IMG_7732.JPG

We stappen de verloskundige praktijk in en nemen plaats in de wachtkamer. Zodra we zitten verschijnt er een vriendelijk gezicht om de hoek. Ze lacht vriendelijk, begroet ons hartelijk en geeft Lianne drie zoenen. We hebben veel over deze dame gehoord; Het is Bernadette, de favoriete kraamverzorgster van Bas en Lianne, die ze bij de geboorte van hun jongste dochter een geweldige kraamtijd heeft gegeven. Ook wij worden hartelijk door haar ontvangen.

Al snel gaat er een andere deur open en we worden door een andere vriendelijke dame verzocht naar binnen te gaan. Ze ziet onze gespannen gezichten en zegt; ‘Laten we snel gaan kijken’. Lianne gaat liggen en de verloskundige start het echo apparaat op, smeert wat van die koude gel op de buik van Lianne en plaatst de kop van het apparaat op haar buik.

Onverwacht snel hebben we beeld. We zien meteen het zij-aanzicht van een klein mensje. Met een armpjes beentjes en een gezicht! We zien de kleine kaken op en neer gaan en de armpjes en beentjes maaien. Na een paar minuten wordt de kleine wild en draait zichzelf bijna om zijn/haar as. De verloskundige geeft een klein gilletje van opwinding; ‘wat een bewegelijke baby, dat is een heel gezond teken’. Opluchting en blijdschap komen in golven binnen. Wat een heerlijk moment!

De blije dozen

Na de geweldige echo, mogen we naar een ander kamertje. Daar zit Bernadette met een grote glimlach op ons te wachten. Ze neemt ons mee in de vervolgstappen en wat we kunnen verwachten. Ze heeft alles al klaarliggen – in tweevoud! We krijgen alles dubbel, zelfs De Blije Doos (een hysterische doos vol baby producten). Het is een ontzettend leuk gesprek met veel informatie. We hopen dat ze ons over een paar maanden ook een geweldige kraamtijd kan geven.2018-02-02-PHOTO-00018539.jpg

Met een tas vol folders en informatie en een warm en gerust gevoel, gaan we terug naar hun huis.

De rest van de avond zitten we opgewekt te grinniken als een stel blije dozen.

De advocaat en de pinguïns.

Naast de gigantisch grote roze wolk waar we op zitten, zijn er ook praktische zaken die we moeten regelen, met name het juridische gedeelte. Daarom hebben we wederom contact gezocht met ‘onze’ advocaat; Wilma Eusman van advocatenkantoor ‘De Binnenstad’. Ze is al jaren gespecialiseerd op het gebied van roze ouderschap en heeft inmiddels veel ervaring.

Omdat het nogal complexe materie is en ze ons graag persoonlijk wilt spreken nodigt ze ons uit in haar kantoor in Amsterdam.

Pinguïns

Vrijdag 2 februari 2018. We stoppen met de tram op het Rokin. Hartje Amsterdam ligt aan onze voeten. Het zonnetje schijnt en de stad leeft. Een fietser fluit een deuntje en een rondvaartboot keert op de gracht. We gaan opgetogen richting het kantoor van Wilma. Eindelijk kunnen we in al die jaren verder. Dit is weer een concrete stap in de goede richting.

Bas en Lianne bellen zometeen in vanuit Drenthe via FaceTime, zodat we allemaal met Wilma kunnen spreken. We stappen naar binnen en krijgen een kop koffie in de wachtkamer van het kantoor. Na een paar minuten komt Wilma haar kamer uit en begroet ons hartelijk.

Haar kamer is nog precies zoals we ons herinneren van ons eerdere bezoek. Een grote ovale tafel in het midden en een werkbureau in de hoek van de kamer. Aan de wand hangt een foto van twee pinguïns. Het zijn twee mannetjes pinguïns die samen leven in een bassin in Artis. Met z’n tweeën hebben ze een ei uitgebroed. Omdat Wilma zo begaan is met ‘roze’ ouders met een kinderwens, heeft ze de twee mannetjes pinguïns geadopteerd. We hebben het kort over de pinguïns en ook over hoe ons traject verlopen is. Omdat ze ons blog leest en we elkaar een aantal keer hebben ontmoet (Brussel, Meer Dan Gewenst en eerder) zijn we al snel bijgepraat.

Sjors klapt de laptop open en maakt verbinding met Drenthe. Ze nemen op en daar zitten onze vrienden. Bas lacht van oor tot oor en Lianne straalt simpelweg. Zelfs haar ogen zijn zwanger!

We gaan van start en bespreken onze situatie.

Goed geregeld

Om alvast de conclusie van deze alinea te verklappen; In Nederland is het juridisch niet goed geregeld.

Als het kindje over een paar maanden geboren wordt, is Lianne volgens de Nederlandse wet automatisch juridisch moeder. Omdat ze getrouwd is met Bas, is hij automatisch juridisch vader. Hier kunnen we voor de geboorte van de kleine niks aan veranderen. Juridisch hebben we geen verwantschap aan het kindje.

Volgens de Nederlandse wet is het zelfs strafbaar om het kindje (wat dus op papier niks van ons is) onder de 6 maanden mee naar huis te nemen.

Wat we wél kunnen doen is officieel toestemming vragen aan de Raad voor de Kinderbescherming om ons eigen kind mee naar huis te mogen nemen. Nu kunnen we hier iets van vinden, maar aan de andere kant doet de raad hun best om kinderhandel tegen te gaan en de best mogelijke situatie voor het kindje te bepalen. Een enigszins dubbel gevoel, maar noodzakelijk.

Affin, de Raad dus. We moeten ze na 12 weken zwangerschap informeren en na 20 weken zullen ze contact met ons vieren opnemen om gesprekken te voeren. Door een gezinsonderzoek in te stellen zullen ze uitsluiten dat we Lianne en Bas hebben omgekocht, afgeperst of uitgebuit in ruil voor een kindje. Als we de gesprekken gehad hebben, gaan we er van uit dat we toestemming krijgen om ons kindje naar huis mee te mogen nemen.Fijn. Het kindje is straks geboren er en mag met ons mee naar huis.

En dan?

Advocaat Wilma Eusman begint op dit moment met de juridische voorbereidingen, zodat we alle documenten compleet hebben en alle partijen betrokken- en geïnformeerd hebben.

Pas na de geboorte kan de procedure voortgezet worden en zal (als het goed is) rond 6 maanden na de geboorte afgerond zijn. Dit gaat via de rechtbank in drie stappen.

1: Ontkenning ouderschap door Bas. Hierdoor krijgt Lianne ‘eenhoofdig gezag’.

2: Overgang van zeggenschap van Lianne naar een van ons.

3: Stiefouderadoptie door de ander, zodat ook hij juridisch ouder wordt.

Tot die tijd dienen Bas en Lianne bij elke officiële gelegenheid hun handtekening te zetten (Inschrijving basisschool, reisje naar het buitenland, medische beslissingen). Handig? Nee. Noodzakelijk? Ja.

Let op; in elke situatie kan de procedure anders zijn, dus neem alsjeblieft contact op met een gespecialiseerde familierechten advocaat die ervaring heeft met deze zaken.

Toekomstmuziek

Gelukkig wordt er aan de juridische weg getimmerd. Er is een staatscommissie geweest (herijking ouderschap). De commissie heeft een advies geschreven en gepresenteerd aan de tweede kamer. Hierin staan onder andere adviezen over een meer gereguleerde en gestroomlijnde vorm van draagmoederschap, die alle partijen beschermd. Zowel wensouders, draagouders, hun kinderen en natuurlijk het uiteindelijke kindje. Mooie ontwikkelingen voor in de toekomst, maar voor ons helaas nog niet.Tot die tijd zijn we dankbaar dat het in Nederland op z’n minst slecht geregeld is en dat we een zeer kundige advocaat hebben.We bedanken Wilma hartelijk en stappen naar buiten. We genieten heerlijk van het winterzonnetje op de grachten van onze hoofdstad.

Nu gaan we met z’n allen weer lekker op ons nest zitten broeden, net als de pinguïns!