De 20 weken echo

IMG_3002.jpgDe 20 weken echo. Wat een ding. Na de ‘hartslag-echo’ is dit een van de grootste mijlpalen in de zwangerschap (tot nu toe). Het is vergelijkbaar met het moment dat je net hebt afgereden voor je rijbewijs en moet wachten op de examinator tot hij/zij zegt dat je auto kan rijden. Of niet.

Nee, eigenlijk is het daar niet mee te vergelijken. Het verschil met zakken voor je rijbewijs en de 20 weken echo is dat als je je zakt, je even een dagje baalt en een tijdje later gewoon opnieuw af kunt rijden. Met de 20 weken echo gaat het om een mensenleven. En niet zomaar een mensenleven – het leven van Carlos.

Tien vingertjes

Maandag 16 april.

Bij de 20 weken echo controleert de verloskundige alle belangrijke ontwikkelingen van de baby. Ze kijkt onder andere naar de organen, bloedsomloop en groei van de botten.

We gaan met Lianne naar de verloskundigenpraktijk en nemen plaats in de inmiddels bekende wachtkamer. Hoewel we er alle drie een goed gevoel bij hebben aangezien we een vrij uitgebreide geslacht echo hebben laten doen, komt het moment ‘des oordeels’ toch behoorlijk dichtbij. Sjors heeft last van zijn gebruikelijke ziekenhuis-spanning en Lianne en Aart kletsen sneller en meer dan gebruikelijk.

De deur gaat open, we worden uitgenodigd om de kamer in te komen en de tijd maakt sprongetjes. Elke seconde voelt als 10. Voor we het goed en wel doorhebben ligt Lianne met een blote buik op de echo tafel. Wij zitten aan de andere kant van het bed. We houden elkaar met zweethandjes vast. De verloskundige smeert de koude gel over de buik van Lianne. Ze stelt de echo machine in en op het moment de kop van het apparaat de buik van Lianne raakt, stagneert de tijd. Stilte. Focus.

De verloskundige gaat wat heen en weer- en begint op een rustige toon te vertellen wat ze ziet. ‘Hart – Ziet er goed uit. Nieren – Mooi.’ Als een goed geoliede dieseltrein zoeft ze dwars door het lichaampje van Carlos. ‘Middenrif – Dicht.’ Onze Carlos. ‘Tenen – tien.’ Hoe langer we naar hem kijken en hoe meer we bevestigd krijgen, hoe groter de last is die van onze schouders valt. ‘Tien vingertjes’. Alsof we voor deze echo altijd een slag om de arm hebben gehouden. Alsof het weer mis zou gaan, zoals we eerder hebben meegemaakt. ‘Geen gespleten lip. Hersenen zijn prachtig’. We durven te genieten. Bijna aan het einde. ‘Hij loopt goed op schema, gefeliciteerd, jullie hebben een gezonde zoon’. 

We nemen tegelijkertijd een grote teug lucht en ademen dan diep uit. Yes. Hij is gezond. Wat fijn. Wat ontzettend heerlijk. De wereld kan ons op dit moment gestolen worden. We krijgen een gezonde zoon. Wat is er belangrijker dan gezondheid, geluk en liefde?

 

4 gedachtes over “De 20 weken echo

  1. Pingback: Plopsie, mannenweekend en de Babydouche van Sjaart | Papa's 2 be

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s